Możesz nagrywać policjanta. Ale czy możesz to wrzucić do sieci?

Warszawski sąd przyznał rację policjantowi drogówki. Autor nagrania zapłacił 10 tysięcy złotych zadośćuczynienia i musiał publicznie przeprosić. Wyrok jest ciekawy – i niepokojący jednocześnie.

Maj 2026. Komenda Stołeczna Policji publikuje komunikat który szybko obiegł środowiska prawnicze i media społecznościowe.

Funkcjonariusz Wydziału Ruchu Drogowego KSP zatrzymał do kontroli kierującą Audi poruszającą się z prędkością 171 km/h na odcinku gdzie obowiązuje ograniczenie do 80 km/h. W trakcie interwencji pasażer kontrolowanego pojazdu rejestrował przebieg czynności służbowych. Problem pojawił się gdy nagranie z twarzą funkcjonariusza trafiło do sieci mimo iż policjant kilkukrotnie informował mężczyznę że nie wyraża zgody na udostępnianie wizerunku. W odpowiedzi usłyszał: "Nie interesuje mnie to. Zaraz zobaczy Cię 10 tysięcy osób."

Policjant poszedł do sądu. I wygrał.

Wyrokiem sądu autor nagrania został zobowiązany do usunięcia materiału z wszelkich platform społecznościowych, zapłaty zadośćuczynienia w wysokości 10 tysięcy złotych oraz publicznych przeprosin opublikowanych na profilu na którym udostępniono film.

Wyrok jest prawomocny. Ale otwiera dyskusję której nie można zamknąć jednym zdaniem.

Co jest w tym wyroku pewne

Zacznijmy od tego co nie budzi wątpliwości – i co sama policja podkreśla w komunikacie.

Samo nagrywanie pracy policjanta w miejscu publicznym jest dopuszczalne.

To jest ważne zdanie i warto je zapamiętać. Policja sama przyznaje że nagrywanie interwencji jest legalne. Nie ma przepisu który by tego zakazywał. Kontrola władzy publicznej przez obywateli – w tym dokumentowanie działań funkcjonariuszy – jest elementem transparentności demokratycznego państwa.

Problem nie jest w nagraniu. Problem jest w tym co z nagraniem zrobiono.

Sąd uznał że funkcjonariusz wykonujący czynności służbowe nie jest osobą powszechnie znaną w rozumieniu art. 81 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i publikacja jego wizerunku bez wyraźnej zgody jest naruszeniem prawa.

Różnica między nagrywaniem a publikowaniem. Między dokumentowaniem interwencji a upublicznianiem twarzy konkretnego człowieka bez jego zgody.

To rozróżnienie jest kluczem do zrozumienia tego wyroku.

Art. 81 prawa autorskiego – przepis który decyduje o wszystkim

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych reguluje ochronę wizerunku.

Zasada ogólna: rozpowszechnianie wizerunku wymaga zgody osoby na nim przedstawionej.

Wyjątki: zgoda nie jest wymagana gdy chodzi o osobę powszechnie znaną jeśli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych. Oraz gdy wizerunek osoby stanowi jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie czy krajobraz.

Sąd w tej sprawie uznał że policjant drogówki nie jest osobą powszechnie znaną. I że wyjątek nie ma zastosowania.

Z tym co do zasady trudno się nie zgodzić. Policjant podczas rutynowej kontroli drogowej nie jest politykiem, celebrytą ani działaczem publicznym którego twarz jest rozpoznawalna ogółowi społeczeństwa.

Nagrywasz – masz prawo. Publikujesz twarz – masz obowiązek

Tu jest praktyczna wskazówka którą warto zapamiętać.

Nagranie interwencji policjanta jest dozwolone. Dokumentujesz działanie władzy publicznej w przestrzeni publicznej. To jest Twoje prawo i żaden funkcjonariusz nie może Ci legalnie zakazać nagrywania – może poprosić żebyś nie utrudniał czynności, ale nie może nakazać wyłączenia kamery.

Publikacja nagrania z czytelną twarzą funkcjonariusza bez jego zgody – to już inna kategoria. I jak pokazuje ten wyrok – może Cię kosztować 10 tysięcy złotych i publiczne przeprosiny.

Rozwiązanie jest proste technicznie choć wymaga chwili wysiłku. Współczesne smartfony i nawet podstawowe aplikacje do edycji wideo pozwalają na zamazanie twarzy przed publikacją. Możesz opublikować nagranie interwencji – z zamazaną twarzą funkcjonariusza. Dokument zdarzenia pozostaje. Wizerunek konkretnej osoby jest chroniony.

Interes publiczny w dokumentowaniu działań policji można realizować bez upubliczniania twarzy konkretnych funkcjonariuszy. Szczególnie gdy – jak w tej sprawie – funkcjonariusz wyraźnie i wielokrotnie informuje że nie wyraża zgody.

Wizerunek jako dana osobowa – RODO w tle

Ten wyrok jest przede wszystkim sprawą cywilną opartą na prawie autorskim. Ale warto spojrzeć na nią też przez pryzmat RODO.

Wizerunek osoby fizycznej jest daną osobową w rozumieniu art. 4 RODO. Twarz na nagraniu – zidentyfikowana lub możliwa do zidentyfikowania – podlega ochronie jako dana osobowa.

Publikacja wizerunku w internecie jest przetwarzaniem danych osobowych. Wymaga podstawy prawnej. W przypadku nagrań z interwencji policji możliwą podstawą byłby uzasadniony interes w dokumentowaniu działań władzy publicznej – ale ten uzasadniony interes musi być wyważony z prawami konkretnej osoby której dane dotyczą.

Funkcjonariusz który wyraźnie informuje że nie wyraża zgody na publikację – aktywnie korzysta ze swoich praw jako podmiot danych. Ignorowanie tego jest naruszeniem nie tylko prawa autorskiego ale i zasad RODO.

Co z tego wynika praktycznie

Nagrywaj – możesz. Policja sama to potwierdza.

Przed publikacją zatrzymaj się na chwilę i zadaj sobie dwa pytania.

Pierwsze: czy publikuję nagranie żeby dokumentować zdarzenie i chronić interes publiczny – czy żeby zebrać wyświetlenia na czyjejś twarzy?

Drugie: czy naprawdę muszę pokazywać twarz konkretnego funkcjonariusza – czy wystarczy zamazać i opublikować samo zdarzenie?

Jeśli cel jest dokumentacyjny – zamazana twarz realizuje go równie dobrze. Jeśli cel jest inny – ten wyrok pokazuje jaka może być konsekwencja.

10 tysięcy złotych i publiczne przeprosiny. Za jedno nagranie.

Artykuł powstał przy wsparciu AI. Weryfikacja merytoryczna i redakcja: Damian Bielecki, Typ od RODO. Artykuł korzysta z komentarza prawnika Jana Komosy który jako jeden z pierwszych w mojej bańce informacyjnej poruszył ten temat.